Een droom die waarheid werd PDF Afdrukken E-mailadres

 

Akela Riet Tamis uit Oudorp N.H. kreeg in het jaar 1953 het idee om met enkele welpen een kinderkoortje te beginnen.

Daar ze het begeleiden maar een beetje “op ‘t gevoel” deed, nam ze 10 jaar zanglessen bij mevrouw Kliffen en volgde de vakopleiding bij de heer Bootsma. Zij leerden haar de kneepjes van het vak.

Het beginnende koortje (12 welpen) en enkele leden van de gidsenbeweging groeiden uit tot een massaal koor van zo’n 80 leden. Zo langzamerhand werd dit de grootste jeugdbeweging van Oudorp.


In 1954 kwam de uitnodiging van de heer Booij, dirigent van het mannenkoor, om samen een dienst te verzorgen. Dit vanwege het 40-jarig priesterjubileum van pastoor Polder.  Voor deze speciale gelegenheid brachten de koren het driestemmige Missa Secunda Pontificalis van Perosi ten gehore.

Op een zeker moment werd de dirigente door Mia Smelt van KRO-radio benaderd om een opname van het koor te maken voor het programma “Moeders wil is wet”. Natuurlijk waren we apetrots!

Riet gaf aan dat zij graag een eenheid van kleding wilde, zodat iedereen er verzorgd uit zou zien. Veel leden droegen al een witte blouse met blauwe rok of broek. Maar Riet wilde meer…Een rode toog met witte kraag voor zowel jongens als meisjes was haar keuze. En nadat de kragen vervangen werden door witte superplies, met door haar prachtig gehaakte randen, was de kleding compleet.

Zoals gebruikelijk, trad het Laurentiuskoor op in kerken, waaronder het Witte Kerkje in Sint Pancras waar we ons mochten omkleden in de tuin van huisarts Destrée. Maar ook werden er uitvoeringen gegeven in bejaardentehuizen, ziekenhuizen en verpleeghuizen, zoals Lauwershof te Oudorp en Zuyder Waert in Heerhugowaard. Bij deze laatstgenoemde instelling wordt jaarlijks nog altijd een Kerstoptreden verzorgd. Operettes werden ingestudeerd, toneelstukjes opgevoerd en praalwagens van het koor reden mee in de optocht (1965). Tevens bij trouwerijen was ons zanggezelschap van de partij.

Omdat Riet (door haar huwelijk nu  mevrouw Woldhuis geheten) vond dat bij bepaalde muziekvoorstellingen een andere kleding paste, werden er witte matrozenpakken met blauwe kraag en manchetten gefabriceerd. Een plaatje als iedereen opgesteld stond!

Aangezien het koor niet langer alleen maar uit kinderen bestond, werd het omgedoopt tot jeugdkoor, later tot Laurentius Jeugdkoor en uiteindelijk tot Laurentiuskoor.

Joke van Zelm, begonnen als koorlid, is vanaf 1969 onze vaste pianiste-organiste. Na al deze jaren zal zij ons vanaf 1 maart a.s. helaas gaan verlaten.

In 1985 werd het landelijk Bachconcours van Tros radio te Hilversum door het koor glansrijk gewonnen.

De NCRV maakte vijf keer een opname in de R.K. Christoforuskerk te Schagen. Hiervan werd tweemaal een cd uitgebracht.

Ook kwamen er uitnodigingen van de Sint Bavo Kathedraal te Haarlem, de Sint Catharina Kathedraal in Utrecht en de Basiliek van Sittard.

Na een optreden in de Dom van Keulen (1990) kreeg het koor een invitatie om te komen zingen in de St. Jacobs kerk en de St. Nicolaaskerk in het prachtige Praag. Zingen, zingen, zingen; vijf dagen lang heerlijk je hobby uitoefenen. In een tehuis kinderen blij maken en ‘s avonds een spontaan optreden op het plein bij de kerk. Zingend door de verlichte straten waar een enthousiast klappend publiek de koorleden kippenvel bezorgde.

Drie jaar later, op 26 augustus 1993, kwam een nieuw hoogtepunt in de historie van onze zanggroep. Toen ontving Riet Woldhuis-Tamis uit handen van de Alkmaarse burgemeester Jaap Pop een zilveren koninklijke onderscheiding voor haar grote verdiensten voor de samenleving.

Het repertoire van het koor werd steeds uitgebreider. We zongen – en zingen nog steeds – in het Nederlands, Engels, Duits, Frans, Latijn, Italiaans etc. Het niveau werd hoger en hoger. De Klosterneuburger Messe van J. Fux, Missa in Honorum St. Nicolai door J. Haydn, Van Herbecks Pueri Concinite en Cantique de Jean Racine door G. Fauré zijn slechts enkele van de vele stukken op ons programma. Van laatstgenoemde componist studeren we op het ogenblik eveneens het grootse Requiem in.

De bekendheid van het Laurentiuskoor zette door en zelfs de televisie wist ons te vinden.

Per 1 januari 2009 beëindigde Riet Woldhuis-Tamis haar geweldige loopbaan van 55 jaar. Met veel inzet en plezier maakte zij haar droom, om met enkele kinderen te gaan zingen en te eindigen als kwaliteitskoor, waar. Petje af!

Wij hopen allemaal dat zij nog lang van haar vrije tijd mag genieten en haar hobby’s kan uitvoeren.

Het koor staat vanaf januari 2009 onder de deskundige en bezielende leiding van Yiorgo Moutsiaras. Wij wensen hem nog héél veel succes en hopen dat hij ons naar het 60-jarig bestaan in 2013 kan begeleiden.

Oudorp, 13 januari 2011, Joke de Groot-Dudink.


Laatst aangepast op zondag 21 augustus 2011 13:10